Et es att lang häe. Schwiejemotte war bej oss op Besuch. Mie freute oss all wann se koom. Och meng Jonge, die dumols 12 bes 14 Joohr alt woere. Von menge Schwiegermutter moss ich soon, datt se sich öm alles Sörch määch. Datt die Kenne falle konnte, se könnten sich stösse, sich schnegge oder annesch wieh doon. Emme war se für jett bang.

Jetz woe se bej oss on soll et Eiße fäedich maache. Kauche konnt se, wie me aan dä nöng Kenne seehn konnt, die se hatt, e Mädche on aach Jonge. Ich hollt ihr die Saache aan de Hand. Üss dem Rööchtes e Paar Enne Broodwuesch, schön brong jerööch, ruede Kappes on e Bruedmätz met nem kräfftije Jreff füe däe ze schnegge.

Meng Jonge hatten en däe Zitt ene schöne Zänk aanjefange, datt konnten die prima. Däe eene stonn bej Oma am Desch, wo datt Metz on die Broodwuesch looch. op eemool schmess däe dem annere jet aan de Kopp. Schwiejemotte schlooch de Hänn füe et Jesiech on soot: "Jetz joohn se att met Mätze openanne". Se meent, die hätte datt Metz jeworfe. Wie se die Broodwuesch sooch, die däe Broode net ens troffe hatt, moot se ens jot laache. Se hatt sich wiee Sörch jemääch, wo et net nüedig woe, wie su off.